Treść wiadomości bożonarodzeniowej, z Rzymu, 17 grudnia 2025 r.
Drodzy Przyjaciele, W te Święta Bożego Narodzenia nasze serca zwracają się ku słowom kluczowym: wolność, rodzina i nadzieja – światła, które rozświetlają nawet najciemniejsze dni i przypominają nam, kim jesteśmy, skąd pochodzimy i co pragniemy zachować w naszych sercach.
To czas zawieszony, pełen szczerych gestów, słów, które głaszczą duszę, i milczenia, które mówi o miłości – czas, aby czuć bliskość nawet wtedy, gdy odległości zdają się nas dzielić.
Pamiętajmy, jak cenna jest zdobyta wolność, wolność, która żyje w ochronie naszych granic i w poczuciu bezpieczeństwa pozwalającym budować spokojną przyszłość. Dzięki tym, którzy czuwają nad naszą ziemią, żołnierzom i wszystkim, którzy odważnie i z poświęceniem bronią naszych wartości, często z dala od swoich bliskich, możemy żyć w pokoju i bezpieczeństwie.
W te Święta moje myśli kieruję ze szczególnym uczuciem ku obywatelom polskim żyjącym daleko od swojej Ojczyzny. Im poświęcam tradycję opłatka – gest prosty w formie, lecz niezwykły w znaczeniu: fragment chleba, który staje się mostem między sercami rozdzielonymi odległością, symbolem jedności, pamięci i nadziei. Opłatek niesie ze sobą ciepło domu, twarzy bliskich i wspomnień, które nas kształtują, przypominając, że nawet daleko od domu możemy czuć bliskość, zachowując w sercu istotę tego, co czyni nas tym, kim jesteśmy.
Domowy ognisko, wieczny symbol schronienia i ciepła, staje się więc miejscem nie tylko fizycznym, lecz także emocjonalnym: światłem, które rozświetla nasze wspomnienia, czułym gestem ogrzewającym duszę i uściskiem towarzyszącym nam w chwilach radości i refleksji. Jak mówi nam Psalm 27: „Pan jest moim światłem i moim zbawieniem; kogóż miałbym się lękać?”, tak i my odnajdujemy bezpieczeństwo, ochronę i nadzieję w wierze, która nas prowadzi. To tutaj, w murach serca i w iskrach pamięci, nadzieja znajduje swoje miejsce, a Boże Narodzenie przybiera kształt wyjątkowej emocji, którą należy chronić i pielęgnować.
Niech światło Dzieciątka Jezus, narodzonego w betlejemskiej stajence i przynoszącego pokój ludziom dobrej woli, rozświetli nasze serca wdzięcznością, zaufaniem i pragnieniem dzielenia się. Niech każdy gest, każdy uśmiech, każdy uścisk wzmacnia więzi z tymi, których kochamy, i z naszą Ojczyzną. I niech, zjednoczeni i świadomi, potrafimy zachować siłę płynącą z miłości, pamięci i nadziei, w przekonaniu, że Bóg idzie z nami.”
Dodaj komentarz