22 października 1999 roku na ekrany polskich kin wszedł film „Pan Tadeusz” w reżyserii Andrzeja Wajdy, będący ekranizacją epopei narodowej Adama Mickiewicza, jednego z najważniejszych dzieł polskiej literatury.
Uroczysta premiera odbyła się w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, po wcześniejszym pokazie filmu 18 października w Teatrze Narodowym w Warszawie.
Opublikowany w 1834 roku w Paryżu „Pan Tadeusz” przedstawia życie polskiej szlachty na Litwie w latach 1811–1812, w przededniu wyprawy Napoleona na Rosję. Poprzez miłość, rodzinne spory, dawne obyczaje i malownicze krajobrazy Mickiewicz stworzył niezwykły obraz utraconej ojczyzny, zachowanej w pamięci i tęsknocie za wolnością.
Andrzej Wajda przeniósł na ekran jedno z najważniejszych dzieł polskiej kultury, przybliżając je kolejnym pokoleniom widzów. Reżyser zachował poetycki język oryginału, powierzając główne role wybitnym polskim aktorom, wśród których znaleźli się Michał Żebrowski, Bogusław Linda, Daniel Olbrychski, Grażyna Szapołowska i Andrzej Seweryn.
Szczególne miejsce w filmie zajmuje muzyka skomponowana przez Wojciecha Kilara. Jego słynny Polonez, towarzyszący finałowej scenie tańca, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów polskiej muzyki filmowej.
Premiera „Pana Tadeusza” była czymś więcej niż wydarzeniem kinematograficznym. Stanowiła symboliczne spotkanie poezji Mickiewicza z kinem Wajdy – dwóch wielkich twórców, którzy na swój sposób opowiadali o historii, tożsamości i duchu Polski.
To film, w którym tęsknota za ojczyzną, pamięć o przeszłości i nadzieja na wolność przemawiają do kolejnych pokoleń Polaków.