W Warszawie umiera Tadeusz Rozwadowski (1866–1928), generał Wojska Polskiego i jedna z kluczowych postaci zwycięstwa nad Armią Czerwoną podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku.
Jako szef Sztabu Generalnego odegrał istotną rolę w planowaniu i koordynowaniu Bitwy Warszawskiej, przyczyniając się do odparcia ofensywy bolszewickiej.
W maju 1926 roku, podczas zamachu stanu Józefa Piłsudskiego, pozostał wierny legalnym władzom Rzeczypospolitej, obejmując dowództwo nad wojskami rządowymi. Po zwycięstwie zwolenników Piłsudskiego został aresztowany i przez niemal rok przebywał w więzieniu, mimo że nie udowodniono mu stawianych zarzutów.
Zmarł w 1928 roku, z nadwyrężonym zdrowiem po okresie uwięzienia. Okoliczności jego śmierci wzbudziły podejrzenia o otrucie, których nigdy ostatecznie nie potwierdzono.
Jego historia ukazuje los generała, który w 1920 roku przyczynił się do ocalenia niepodległości Polski, lecz zaledwie kilka lat później zapłacił wysoką cenę za wierność legalnym instytucjom państwa.